จากสำนึกสู่ปากกา » ไปกินซาลาเปาดีกว่า

ไปกินซาลาเปาดีกว่า

26 กุมภาพันธ์ 2018
3401   0

ผมขับรถออกจากบ้าน ไปทางสามกอง ผ่านหน้าศาลเจ้าสามกอง โรงเรียนเทศบาลบ้านสามกอง จะเจอสามแยกไฟแดง ผมชิดขวาเพื่อเลี้ยวเข้าซอยพะเนียง 2  วิ่งเข้าไปไม่ไกล ติดกับขุมเหมืองที่เทศบาลนครภูเก็ตซื้อเอาไว้สำหรับทำน้ำประปา อันเป็นสถานที่ตั้งของเทศบาลรัษฏา
ตรงข้ามกับขุมเหมือง  จะมีร้านเป็นตัวอาคารและสร้างร้านขยายออกไปทางด้านข้าง มีโต๊ะเก้าอี้พร้อม
หน้าร้านเขียนว่า
ชาชัก WOW
ร่ำลือกันนักกันหนาว่า
ร้านนี้ทำซาลาเปาอร่อยมาก ได้สูตรมาจากคนทำสูตรซาลาเปาทับหลีขาย
เจ้าของร้านชื่อพันตำรวจเอกประภาษ  พลรบ อดีตผู้กำกับที่เกษียณอายุราชการมาได้ราวปีเศษๆ แต่คนทำกลับกลายเป็นภรรยาที่ชื่อ เกี้ย จะเป็นคนตีแป้ง ทำไส้และค่อยมาปั้นเพื่อทำการนึ่งให้ซาลาเปาขยายออก โดยมีลูกสะไภ้ที่ตั้งอกตั้งใจขยันช่วยกันทำมาหากิน
ที่ร้านแห่งนี้จะมีของกินหลายอย่าง
นอกจากซาลาเปาสไตล์ทับหลีที่ทำสดๆร้อนๆวันต่อวันที่แสนจะอร่อยลูกละสิบบาทแล้ว
ยังมีข้าวยำที่อร่อยจากมากไปจนถึงมากที่สุด ขายอีกต่างหาก
ผักแต่ละอย่างที่เอามาเป็นส่วนผสมของข้าวยำสมุนไพรล้วนแล้วแต่ทำสดๆไม่แห้งกรอบเหมือนที่เคยกินมา แถมด้วยน้ำบูดูสำหรับราด ข้น เข้ม และอร่อยไม่เค็ม จนทำให้เกิดการผสมผสานระหว่างเนื้อข้าวกับผักเข้ากันอย่างกลมกลืน
ผมไปนั่งกินมาแล้ว และผมบอกกับคนทำว่า
จะต้องทำข้าวตัง โดยหุงข้าวและเอาข้าวที่เหลือปั้นเป็นแผ่นมาตากแห้ง พอแห้งได้ที่ค่อยเอามาเคี่ยวในกระทะ จนกระทั่งกรอบ เอามาขยี้ให้เป็นเมล็ดข้าวสำหรับโรย  เมื่อโรยหน้า ตอนคลุกข้าวผสมผสานให้เข้าที่กัน คนที่ทานพอเคี้ยวเจอข้าวตังกรอบๆจะเกิดอารมณ์อยากจะเคี้ยวเพลินๆ
อีกอย่างที่ร้านนี้ทำขายคือ หมี่สั่ว ร้านจะเปิดขายตั้งแต่ตอนเช้ามืดยันสายๆก็เริ่มต้นล้างจานเก็บชามกันแล้ว
อีกอย่างที่น่าสนใจไม่น้อยคือ ขนมจีบ
ขนมจีบร้านนี้  มีคนในภูเก็ตทำมาส่ง แป้งนุ่มดี เนื้อหมูเยอะจนแน่น
ขนาดแม่ของผมปกติไม่ค่อยจะกินขนมจีบยังซัดเข้าไป 20  ลูกจนปวดสมองเพราะกินเยอะเกินไป
ถามว่าซาลาเปาร้านนี้เป็นอย่างไร
เห็นทีจะต้องบอกว่า แป้งนุ่มมาก แถมแป้งบางแต่ไส้หนา มีทั้งไส้หมูสับ ไส้ดำ ไส้สังขยา แล้วไส้อะไรอีกอย่างจำไม่ได้แล้ว รวมทั้งหมดสี่ไส้ที่ทำเอง
ผมชิมมาแล้วทุกไส้
สังขยาของร้านนี้จะหอม แม้นว่าเคี้ยวกลืนหมดแล้วยังหอมคาปาก
ส่วนไส้ถั่วดำหรือไส้ดำ  ที่ร้านนี้บดละเอียด เนียน นุ่ม อร่อยปากไม่ติดซอกฟัน
กลมกล่อมครับ พอได้กินแล้ว
ที่หลังร้านจะทำแปลงผัก  แปลงเล็กๆ เอาไว้ในอนาคตว่าจะปลูกเพื่อเก็บขายลูกค้า
ผมแนะนำเจ้าของร้านว่า
จะต้องทำป้ายบอกชื่อร้านเพราะเวลาขับรถจะขับผ่านจนกระทั่งต้องเลี้ยววกกลับมาตามหาร้านอีกหน
อีกอย่างก็คือ ฝีมือการชงชาแทบจะเรียกว่าไม่เป็นสองรองใคร
เจ้าของสูตรมาจากแม่สอด
ยี่ห้อของแม่สอดจะเป็นยี่ห้อของกาแฟและชาที่เลื่องชื่อมีเสียง ผมไปหนก่อนยังติดปากติดใจอยากจะดื่มใหม่
ชามะนาว ชาชัก ล้วนแล้วแต่อร่อยและชงได้อย่างถึงฝีมือ
เสียดายร้านอร่อยมักจะอยู่ไกลเพราะหากอยู่ในย่านชุมชนจะเจอค่าเช่าแพงและค่าเช่ากินจนไม่เหลือกำไรและกลายเป็นต้นทุนแพงไปโดยปริยาย
ใครผ่านไปตรงละแวกนั้น
ผมอยากจะแนะนำให้แวะเวียนเข้าไปลองลิ้มรสดู
อย่างน้อยที่สุดจะได้คุยกับใครต่อใครได้ว่า
ซาลาเปาอร่อยๆฝีมือคนภูเก็ต
ยังมีขาย มียังผลิต และยังมีคนมีฝีมือทำซาลาเปาขายในภูเก็ต
หาไม่ยาก พอเลี้ยวขวาตรงไฟแดงหากมาจากสี่แยกโลตัสจะเจอสามแยกให้เลี้ยวซ้ายตรงไฟแดง แต่หากมาจากสามกอง พอผ่านหน้าศาลเจ้าสามกอง ให้ชิดขวาและเลี้ยวขวา วิ่งเข้าไปหาขุมเหมืองที่เป็นขุมน้ำประปาของเทศบาลให้พบ จะเห็นห้องแถวอยู่หลายห้องและเป็นห้องสุดท้ายที่สร้างเพิงอย่างดิบอย่างดี หน้าร้านปรับภูมิทัศน์ด้วยต้นเข็ม…..มีที่จอดรถครับ แวะเข้าไปชิม