จากสำนึกสู่ปากกา » กรณีเปรมชัย กรรณสูตร

กรณีเปรมชัย กรรณสูตร

22 กุมภาพันธ์ 2018
675   0

 

กรณีที่นายเปรมชัย กรรณสูตร ประธานกรรมการบริหารบริษัทอิตาเลียนไทยเข้าไปยิงเสือดำและไก่ฟ้าที่ทุ่งนเรศวร จนกระทั่งเกิดอาการบานปลาย เมื่อมีการค้นบ้านจนพบอาวุธปืนมากมาย มีการพบงาช้าง และมีการขยายผลไปถึงการรุกป่าที่อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย

กลายเป็นกรณีศึกษาของคนมีอำนาจ มีเงิน มีบารมีทั้งหลายในบ้านเมืองของเรา

ผมเคยอยู่ที่จังหวัดเลยในห้วงระยะปี 2521-2523 คาบเกี่ยวปี 2524 ในห้วงระยะที่อยู่จังหวัดเลย บ้านเมืองไม่สงบเพราะมีการปะทะสู้รบกันระหว่างคนไทยด้วยกันเองแต่ต่างอุดมการ ต่างความคิด

คนไทยกลุ่มหนึ่งโดนป้ายสีด้วยข้อหาคอมมิวนิสต์ อยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยไม่ได้ อยู่ในบ้านเมืองไม่ได้ ใครไม่พอใจใครก็บอกเจ้าหน้าที่บ้านเมืองว่า ไอ้นี่คือคอมมิวนิสต์ จึงมีการปราบปรามกันยกใหญ่ถึงขั้นเผาในถังแดงที่พัทลุงและยิงในอีกหลายแห่งโดยไม่มีการสอบสวนหรือหากมีการสอบสวนอาจจะสรุปด้วยว่าขัดแย้งทางธุรกิจหรือเหตุผลส่วนตัวเท่ากับตายฟรี

อำเภอภูเรือ อำเภอด่านซ้าย อำเภอนาแห้ว ยามนี้คืออำเภอนาดินดำ อำเภอภูหลวง บางส่วนของอำเภอภูกระดึง บางส่วนของอำเภอวังสะพุง บางส่วนของอำเภอปากชมและบางส่วนของอำเภอเชียงคานเป็นพื้นที่ของผู้ก่อการร้ายที่เราเรียกในขณะนั้น แต่คนเหล่านี้เรียกตัวเองว่า สหาย สังกัดกองทัพปลดแอกแห่งประเทศไทยขึ้นกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย

บ้างก็ขึ้นกับสายรัสเซีย บ้างก็ขึ้นกับสายจีน บ้างก็ขึ้นกับสายเวียดนาม และบางครั้งจะมีกองกำลังจากลาวเข้าช่วยสนับสนุนการรุกรบ

การเผาโรงพัก การบุกยึดโรงพักและรุกรบกัน การดักยิงนายอำเภอที่ขนกำลัง อส.คุ้มกันตายยกคันรถ เป็นเรื่องปกติธรรมดาในบ้านเมืองขณะนั้น การปะทะกันระหว่างหน่วยผสมพลเรือนตำรวจทหารหรือ พตท 1718 หรือกองพลที่ 3 สังกัดกองทัพภาคที่สอง เกิดขึ้นตลอดเวลาทุกวัน

ทุกเย็นและย่ำค่ำจะมีรถบรรทุกตู้ทึบของทหารวิ่งไปยังโรงพยาบาลเมืองเลย พร้อมๆกับการขนทหารที่บาดเจ็บจากการปะทะ และทหารที่เสียชีวิตจากการปะทะลงจากรถเพื่อทำการตกแต่งบาดแผลก่อนส่งศพให้ญาติหรือเข้ารับการรักษาพยาบาล

ครั้งกระนั้นแทบจะทุกพื้นที่ ผมเข้าไปสัมผัสทั้งกับทหารและกับการเดินเท้าเข้าไปสำรวจพื้นที่และค่ายของกองทัพปลดแอกทั้งสิ้นในฐานะผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์เดลินิวส์-หนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย-หนังสือพิมพ์เสียงปวงชน-ผู้สื่อข่าวพิเศษหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ บ่อยครั้งผมขึ้นเฮลิคอปเตอร์ในขณะที่ทหารเปิดยุทธการไล่ล่าและปะทะกัน

พื้นที่อำเภอภูเรือ อำเภอด่านซ้าย อำเภอนาแห้วแทบจะหาคนเข้าไปไม่ได้เพราะกลัวการปะทะและกลัวการโดนยิง ผมควบมอเตอร์ไซด์คาวาซากิ 100 ซีซี.บุกป่าฝ่าดงด้วยน้ำมันเต็มถังตลอดเวลาเพื่อถ่ายรูป ทำข่าว ทำสารคดี ทำสกู๊ป แทบจะเรียกว่าในเขตพื้นที่ทั้งสามอำเภอคือพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติทั้งสิ้นเพราะเป็นป่าดงดิบทึบ มองจากเฮลิคอปเตอร์ลงมาจะไม่เห็นคนเคลื่อนไหวเพราะใบไม้ต้นไม้บังมิดสนิทหมด

หลังบ้านเมืองสงบ มีคนบอกกับผมว่า เข้าไปจับจองพื้นที่ซิในเขตอำเภอภูเรือ อำเภอด่านซ้ายและอำเภอนาแห้วเพราะไม่มีใครกล้าเข้าไป บุกป่าแผ้วถางฟันและปลูกต้นไม้ไม่ว่าจะต้นลิ้นจี่ หรือต้นลำไย รับรองพอครบสิบปีผมได้สิทธิ์ครอบครองตามกฎหมาย

แต่เพราะผมเป็นคนตรงไปตรงมาไม่เอาทรัพย์สินของแผ่นดินมาเป็นของส่วนตัว

ไม่นานนัก มีทุนจากกรุงเทพเข้าไปยึดครองล้อมรั้วประกาศเขตแนวเป็นที่ดินของตัวเองนับพันนับหมื่นไร่จนกระทั่งผมเองงุนงงว่า เขาเป็นเจ้าของตอนไหน เพราะในเมื่อภาวะสงคราวเพิ่มผ่านไป

การตัดต้นไม้ใหญ่เพื่อทำการปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ในหนนั้นทำให้ป่าดงดิบทึบอย่างภูเรือ ด่านซ้าย นาแห้ว ภูกระดึง ภูหลวง เขาค้อ ภูทับเบิกกลายเป็นเขาหัวโล้นและแทบจะเรียกว่าทะเลทรายทั้งแถบก็ว่าได้

วันนี้ผมแทบจะไม่เห็นผืนป่าสงวนที่เคยปักป้ายติดถนนหลวงเส้นทางเมืองเลย-ด่านซ้ายที่ต้องผ่านภูเรือ ตรงกันข้ามผมเองยังไม่รู้ว่าวันนี้พื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติและอุทยานแห่งชาติอยู่ตรงไหน อยู่ถึงไหน

การเข้าไปล่าเสือดำและยิงไก่ฟ้าจนกระทั่งกลายเป็นข่าวและลุกลามใหญ่โตถึงกับรื้อค้นการบุกรุกที่ดินรวมไปถึงมีการออกข่าวกันใหญ่โตว่ามีการเอาเอกสาร สค 1 บินจากที่อื่นมาสวมกลายเป็นประเด็นของการตรวจสอบ

และการจะดำเนินคดีจะด้วยอะไรก็ตามแต่

คนที่เป็นนายทุน คนที่มีเงินล้นเหลือ คนที่มีบารมีล้นบริษัท คนที่คนเข้าพบยากเย็นแสนเข็ญแทบจะเรียกว่าอยู่บนหอคอยงาช้าง พอโดนคดีหนักๆเข้าก็แทบจะทนไม่ไหว ต้องหลบเลียแผลใจและหลบออกจากสังคมเพื่อให้เรื่องราวทั้งหมดเงียบหายไปเหมือนกับคนดีของแผ่นดินที่ออกมาป่าวประกาศตัวเป็นคนดีพอเจอเรื่องนกหายากเข้าทีเดียวต้องเก็บตัวกบดานขนนกหนีออกจากรั้วสังคมบ้านเมืองไป

ที่ดินในภูเก็ตในวัยเด็กของผม ล้วนแล้วแต่แทบจะเป็นที่สาธารณประโยชน์ บ้างก็เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์สาธารณะ บ้างก็เป็นน้ำตกที่ไหลทั้งปี บ้างก็เป็นหน้าผาติดชายทะเล บ้างก็เป็นเขตป่าไม้ เขตอุทยาน เขตวนอุทยานเยอะแยะไปหมด

วันดีคืนดี มีเอกสารสิทธิ์ มีโฉนด มีเจ้าของ ผมเองได้แต่งุนงงว่า มีเอกสารสิทธิ์ได้อย่างไรเพราะในอดีตที่ดินเหล่านี้คือที่ดินหลวง อย่าไปแปลกใจเลยหากรัฐบาลปล่อยปละละเลยมันก็เป็นแบบนี้แหละ