จากสำนึกสู่ปากกา » อุโมงค์ป่าตอง

อุโมงค์ป่าตอง

30 มกราคม 2018
394   0

ผมเคยตั้งคำถามในขณะที่มีการเสนอให้ทำการเจาะภูเขาเพื่อสร้างอุโมงค์ป่าตองในวงเงินนับหมื่นล้านบาทว่า มีความคุ้มค่าและแก้ปัญหาได้จริงหรือไม่
ท่ามกลางเสียงคัดค้านของคนที่จะต้องถูกเวนคืนที่ดินเพื่อสร้างเป็นถนนและเส้นทางไปสู่อุโมงค์ และอุโมงค์ตรงนี้จะตอบโจทก์ในการแก้ไขปัญหาการจราจรติดขัดได้จริงหรือไม่
อดีตที่ผ่านมา รัฐลงทุนอะไรมากมายก่ายกองให้กับแหล่งท่องเที่ยว แต่ท้ายสุดกลับกลายเป็นของกลุ่มทุนและกลุ่มผลประโยชน์ที่ทำตัวเป็นมาเฟียเสียสิ้น
รัฐก่อสร้างถนนเลียบทะเลและชายหาดป่าตอง พร้อมกับทำที่จอดรถเอาไว้ให้ประชาชนและนักท่องเที่ยวได้เข้าไปจอด วันดีคืนดี มีคนเอาป้ายไปปักบอกว่าเป็นที่จอดรถเช่า หากเราจะย้อนไปตรวจสอบกันว่า ป้ายที่มาปักที่จอดรถเช่าคือป้ายของใครทำ? และหากเป็นขององค์กรภาครัฐทำไปติดจะต้องตรวจสอบนับแต่วันที่เอาป้ายไปติดว่า เงินรายได้จากค่าจอดได้นำส่งรัฐและเข้าส่งแผ่นดินหรือไม่เพราะการเอาทรัพย์ของแผ่นดินมาหากินจะต้องนำรายได้เข้าสู่พินัยหลวง
หลัง คสช.เข้ามา คนบริหารจัดการพื้นที่กล้ำกลืนใจ กัดฟันไปถอนป้ายออกทั้งที่ไม่ค่อยอยากจะถอนสักเท่าใดนัก
เพื่อให้ยุติในทางนิตินัยว่า ไม่มีป้ายสำหรับรถเช่าแล้ว
แต่ในทางพฤตินัย วันนี้มีรถเช่าเข้าไปจอดเหมือนเดิม และหากหมาหลงหรือคนภายนอกไปจอดจะมีปัญหากับเจ้าของพื้นที่ที่ทำการจอดอยู่
กลายเป็นประเด็นว่า
การจัดระเบียบที่จอดรถในบริเวณริมหาดป่าตองกลายเป็นเรื่อง
ตบตา หลอกลวงประชาชนและนักท่องเที่ยว
ที่แต่งชุดทหาร แต่งชุดตำรวจ แต่งชุดข้าราชการพลเรือนไปทำการรื้อถอนป้ายเพื่อให้เป็นที่จอดรถยนต์ของนักท่องเที่ยวทั้งหลายกลายเป็นเรื่อง
ลวงโลกทั้งสิ้น
ใช่หรือไม่
หากไม่ใช่จะต้องเข้าไปจัดระเบียบอีกรอบ
เราเคยบอกกับสังคมว่า ที่จอดรถริมถนนติดฟุตบาธด้านขวามือจะไม่ให้ใครจอดและจะห้ามรถยนต์รับจ้างโดยเฉพาะรถตุ๊กตุ๊กเข้าไปจอด ถามสักคำว่า วันนี้มีใครห้ามได้มั่ง ห้ามมิให้รถยนต์รับจ้างทั้งหลายไปจอดแช่เป็นวันเป็นวันคืน
ห้ามได้ไหม
นั่นเท่ากับว่า
ภาพที่ออกมาสู่สังคมคนทั้งประเทศและคนทั้งโลกว่า เข้าไปจัดระเบียบแล้ว ต่อไปรถของนักท่องเที่ยวจะเข้ามาจอดได้ตามสะดวกและตามสบายแล้วล้วนแล้วแต่เป็นการ
ลวงโลกทั้งสิ้น
ใช่หรือไม่
เพราะในความเป็นจริงวันนี้ยังคงเป็นเช่นเดิมในทางพฤตินัย แม้ว่าในทางนิตินัยเราจะบอกสังคมว่า ไม่มีแล้ว
เราต้องหันมาถามวินัยการใช้รถใช้ถนนของคนในเขตพื้นที่ป่าตองว่า
มีวินัยเพียบพร้อมแล้วหรือไม่
เราจะเห็นว่ารถยนต์รับจ้างพอใจจะปาดหน้าใครก็ปาด
รถยนต์ที่จะต้องไปรับนักท่องเที่ยว ปาดซ้ายปาดขวาจนเป็นต้นเหตุของอุบัติเหตุหลายต่อหลายครั้ง เราเคยรักษากติกาเอาไว้ไหม รถที่เคยปาดอย่างไร เคยก่ออุบัติเหตุอย่างไร ไม่เคยเข็ด ไม่เคยหลาบแลไม่เคยจำ
เรามีตำรวจ เรามีอาสาสมัครตำรวจ เรามี อพปร. เรามีอาสาสมัครมากมายก่ายกอง เราเคยเห็นและเคยขอความร่วมมือกับใครและจากใครบ้างไหมในการเอื้ออำนวยความสะดวกในเส้นทางจราจรระหว่างหาดป่าตองไปยังสถานที่เชื่อมโยงต่างๆไหม
เราจะพบคนมักง่าย ขับช้า แต่กั๊กไว้ที่เลนขวา ขับอืดอาดจนกระทั่งรถติดเป็นแพท่ามกลางไม่รู้ร้อนและรู้หนาวรวมไปถึงรู้สำนึกของคนขับรถว่าจะเป็นใครก็ตามแต่
เราจะมีเส้นทางรถจักรยานยนต์หรือเราไม่มีก็ตาม เราจะเห็นรถจักรยานยนต์ไปวิ่งในเลนรถยนต์ และไปเกิดอุบัติเหตุเพราะปาดหน้ารถเขา แซงในที่คับขัน พอเกิดการตายขึ้นมา เรากลับเรียกร้องให้คนขับรถที่ชนตายมารับผิดชอบในการตายของคนทำผิดกฏหมาย แทนที่คนขับรถยนต์ที่เสียหายจากการปาดหน้าและแซงในที่คับขันจะเรียกร้องและฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากญาติพี่น้องและครอบครัวของคนตาย
ความวิปริตในการตีความข้อกฎหมายและความอัปยศของการตีความของเจ้าพนักงานว่ารถยนต์ใหญ่กว่าจะต้องผิดเพราะขับรถประมาท เนื่องจากเป็นคนเขียนสำนวนเอง จะวินัยฉัยอย่างไรก็ถือว่า วินิจฉัยได้ทำให้มาตรฐานในความน่าเชื่อถือไม่มี เราจะแก้อย่างไร