จากสำนึกสู่ปากกา » ลูกชาวพม่า

ลูกชาวพม่า

6 มกราคม 2018
164   0

 

ผมเอารถไปล้างที่สิเหร่คาร์แคร์ เพราะรถของผมมอมแมม ช่างเป็นจังหวะโชคดีที่ไปเช้าหลังจากส่งกล่องพัสดุไปทางเคอรี่ แล้ววกมาล้างรถ เด็กน้อยชาวพม่าวัยขวบเศษกำลังนั่งเล่นตามประสาเด็กที่พ่อแม่เป็นแรงงานล้างรถ

ไม่ว่าชาติพันธุ์ไหน เผ่าพันธุ์ใด หากเป็นเด็ก ผมถือว่า เป็นสิ่งที่เราจะต้องให้ความเอ็นดูและการใส่ใจ

ผมหยิบกล้วยทอดน้ำผึ้งและขนมคุ๊กกี้เป็นแพ็คให้กับลูกชาวพม่าที่กำลังซุกซนโดยไม่รู้หรอกว่าพ่อแม่จะเป็นอย่างไร มีกินหรือไม่

ทำให้คนงานพม่าในคาร์แคร์หันมามองผมด้วยความแปลกใจเพราะปกติไม่ค่อยจะมีใครใส่ใจ

ในวัยเด็ก ถ้ามีใครเอาขนมหรืออะไรมาฝาก ผมจะตื่นเต้นเป็นลิงโลดและจะแอบนั่งยิ้มด้วยความภาคภูมิใจอยู่คนเดียวว่า ยังมีคนสนใจ ใส่ใจและคิดถึงเรา

เมื่อถึงวัยที่ผมพอจะมีเงินเดือนและมีรายได้อื่นเข้ามาเสริมบ้าง ผมจะพยายามเจียดให้กับเด็กๆเสมอโดยเฉพาะเรื่องกิน ไม่เน้นของเล่น

ในรถของผม ทุกครั้งที่ไปห้างขายส่ง ผมจะซื้อบะหมี่สำเร็จรูปและขนมคุ๊กกี้เป็นแพ็คเอาไว้ตลอดเวลา

ไม่ต่างไปจากน้ำมันพืช เทียนไขและธูปไหว้พระ

เจอศาลเจ้าที่ไหนที่เงียบสงบและดูคนไม่ค่อยจะเข้า ผมมักจะแวะเข้าไปจุดธูปเทียนและเติมน้ำมันในตะเกียงให้แสงสว่าง  บางแห่งหากมีแก้วน้ำชา ผมจะล้างและเติมน้ำชาที่ผมซื้อเป็นขวดลงไปในแก้วและบ่อยครั้งที่ผมมักจะได้เลขเด็ดจากเจ้าประจำศาลเจ้าที่ให้ตอบแทนมา

เช่นเดียวกัน บะหมี่สำเร็จรูปผมมักจะให้บรรดายามบ้าง แม่บ้านบ้าง เพื่ออย่างน้อยที่สุดให้เขามีกำลังใจว่า เขาไม่ถูกทอดทิ้ง

แม้กระทั่งอาหารปลาในรถของผมก็มี หากเจอกระถางปลาที่ไหนที่ถูกทิ้งร้าง ผมจะเทอาหารปลาใส่ลงไปให้ปลากินเพราะถือว่า

ทำทาน

พอๆกับการเจอเด็กน้อยที่คิดว่า หากเรามีขนมคุ๊กกี้ที่เขาหายากในพื้นที่ของเขาให้กิน เด็กเหล่านี้จะจดจำเอาไว้ว่าครั้งหนึ่งเคยมีผู้ใหญ่ใจดีให้ขนมและวันหนึ่งเมื่อเขามีโอกาส

เขาจะทำแบบที่เราทำเป็นตัวอย่างให้

พอผมให้ขนมคนงานชาวพม่าเท่านั้น เขาเพิ่มการเช็ดถูรถของผมมากกว่าปกติวิสัยเสียอีก

เช่นเดียวกันในรถของผมจะมีน้ำดื่ม  มีเสื้อผ้าเก่าและมีสบู่ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน

ทุกครั้งที่ผมเจอคนเข็นรถหาขยะ หรือแต่งตัวมอมแมมหาขยะ บางครั้งเห็นเขาหยิบขวดน้ำที่พอจะเหลือน้ำทิ้งไว้ในถังขยะเปิดออกมาดื่มแล้ว ผมเกิดอาการสะเทือนใจอย่างมาก  น้ำขนาดขวดลิตรครึ่งของผม จะถูกยื่นให้หลังจากที่ผมจอดรถและเอาน้ำไปให้เขาดื่มระหว่างทาง โดยผมบอกว่า เอาไว้เวลาหิวน้ำน่ะ

ถ้าคนไหนมอมแมม ผมเผ้าไม่เคยสระ สบู่ไม่เคยถูแถมเสื้อขาด ผมมักจะจอดและยื่นให้คนจรจัดบอกว่าไปเข้าที่ปั้มน้ำมันและเอาน้ำในส้วมมาตักอาบน้ำฟอกสบู่สระผม เหมือนที่ผมเคยอาบน้ำในส้วมสมัยทำงานหนังสือพิมพ์เดลินิวส์และกินนอนในโรงพิมพ์  คนจรจัดทุกคนไม่มีใครไม่เคยทำตามที่ผมบอก บางคนผมจอดรถดู เขาอาบน้ำเสร็จออกมาอวดอีกต่างหาก และบ่อยครั้งผมจะหยิบแป้งทั้งกระป๋องให้เขาไว้ทา

คนจรจัดไม่ใช่คนเพี้ยน แต่เขามีโลกส่วนตัวและผิดหวังกับชีวิตที่ผ่านมาเท่านั้น

คนเหล่านี้จะซื่อสัตย์กับคนที่ช่วยเหลือเขาด้วยซ้ำ สมัยก่อนผมทำร้านอาหาร ใส่กล่องให้เขาไปกิน หลังเที่ยงคืน เขาจะมานอนเฝ้าหน้าบ้านจนกระทั่งลูกน้องกลับจากซื้อกับข้าวในตลาดสดแล้วจึงจะผละจากหน้าบ้านไปนอนตรงอื่น

โลกนี้ต้องมีการช่วยเหลือเจือจุนกัน จึงจะอยู่ร่วมกันได้

ผมไม่เคยเอาเสื้อผ้าที่ใส่แล้วของผมทำเป็นผ้าขี้ริ้วแม้แต่ตัวเดียว ผมใส่จนกระทั่งเก่าหรือขาด หากคับผมจะเอาใส่ถุงไว้ในรถให้กับคนพวกนี้เสมอ

อดีตที่ผ่านมา ในรถของผมมีเสบียงและเสบียงของผม เวลาเจอพระที่ไหน ผมจะจอดและถวายน้ำดื่มเสมอ แต่หลังจากเจอข่าวพระปลอมบ่อยครั้ง จึงละเลี่ยงมาทำทานแบบนี้ดีกว่าทำบุญมากนัก

เมื่อวันที่ผมทำงานในฐานะหัวหน้างานของลูกน้อง  ตื่นเช้าขึ้นมา ผมจะแวะเข้าไปตลาดสดเพื่อซื้ออาหารใส่ถุงมาครั้งละสี่อย่างบ้าง ห้าอย่างบ้าง ซื้อข้าวสารมาให้ลูกน้องหุงและทานด้วยกันตอนกลางวัน  วันไหนกลับบ้านกันดึก ผมจะสั่งพิซซ่ามาเลี้ยงกันครั้งละสองถาด เพื่ออย่างน้อยให้เขามีขวัญและกำลังใจในการ

ทำงานให้กับเราและให้กับชาติ

ชีวิตคนเราสั้นนัก โดยเฉพาะการเป็นหัวหน้าคน หากไร้ซึ่งการแจกจ่ายทานบ้าง หากหูเบาบ้าง ใครเล่าอะไร ใครนินทาใครและว่ากล่าวร้ายใครแล้วเชื่อถือว่า

เป็นหัวหน้าคนไม่ได้ แม้กระทั่งการเป็นเมียของผู้นำทั้งหลาย

ลองทำแบบผมมั่งซิครับ รู้จักแจกคนที่ต่ำกว่าเรา รู้จักให้กับคนที่ฐานะต่ำต้อยกว่าเรา ช่วยเหลือสังคมให้ทุกฝ่ายมีที่ยืน….ผมว่านั่นคือทานบารมีที่ยิ่งใหญ่ครับ