จากสำนึกสู่ปากกา » ย่านเมืองเก่าภูเก็ต (3)

ย่านเมืองเก่าภูเก็ต (3)

8 กันยายน 2017
78   0

ถนนพังงาในครั้งนั้นจะมีกลุ่มธุรกิจเหมืองแร่ของบริษัทเจบี หรือบริษัทบุญสูงเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่จะสร้างสำนักงานจากถนนพังงาไปชนถนนรัษฏา และลูกหลานใครได้ทำงานที่บริษัทแห่งนี้ถือว่าสุดยอด

ในย่านถนนพังงานอกจากจะมีโรงแรมสินทวีเป็นหลักแล้วจะมีโรงแรมออนออนและโรงแรมเพ้งหมีนอยู่ ในยุคสมัยนั้น ถือเป็นโรงแรมที่บรรดาเซลล์ขายสินค้าจะเข้ามาพักเป็นประจำและมักจะมีหญิงสาวหน้าตาดีจากภาคเหนือเข้ามาให้บริการทางความสุขและในสมัยนั้นโรงแรมสินทวีไม่ได้ใหญ่โตแบบทุกวันนี้

มีร้านค้าบ้างและมีร้านตัดผมชายและหญิงตรงถนนพังงา

ความเจริญได้ลามเข้ามายังถนนรัษฏา ที่ตัดเชื่อมจากถนนภูเก็ตในยุคสมัยนั้นจะมีห้องน้ำและห้องส้วมให้บริการผู้คนตรงเชิงสะพานพระอร่าม คนถีบสามล้อและคนขับรถสองแถว ปวดหนักปวดเบาจะเข้าตรงห้องน้ำแห่งนี้ วันนี้ทุบทิ้งไปแล้วด้วยเหตุและด้วยผลอะไร ผมไม่ชัดเจนเอาเป็นว่า เขาทุบทิ้งไปแล้ว

ตรงไม่ไกลจะเป็นที่ตั้งของโรงแรมถาวร และถือเป็นโรงแรมเลือดใหม่ดาวรุ่งไฟแรงที่คนนิยมจะมาจัดงานแต่งงาน จัดงานเลี้ยงและเซลล์หรือแขกที่มีฐานะและระดับจะเข้ามาพักตรงโรงแรมแห่งนี้

เลยไปจะเป็นที่ล้อมรั้วด้วยสังกะสีของคนในตระกูลอิ๋วก้อง ที่ต่อมาได้สร้างเป็นอาคารพาณิชย์และตั้งใจว่าจะสร้างช้อปปิ้งมอลล์รวมถึงโรงแรมแต่ไม่ประสบความสำเร็จจึงกลายเป็นอย่างที่เห็น

ถนนรัษฏาจะมีร้านถ่ายรูปเก่าแก่ชื่อร้านเลี่ยงอิ้ว ข้างๆร้านเลี่ยงอิ้วสมัยก่อนเป็นร้านขายของชำใหญ่ ผมเคยมาขายข้าวสารและส่งข้าวสารที่นี่ ตรงหน้าร้านเลี่ยงอิ้วจะติดกับคลองและมีรถเข็นมายืนผัดขายโอวต้าว เป็นผู้ชายที่ผัดตั้งแต่วัยหนุ่มยันแก่ชราและหายไปในที่สุด

โรงหนังพิทักษ์สมัยที่ยังเปิดกิจการ ละแวกนี้ถือว่าเจริญสูงสุดอีกย่านเพราะว่า ฝั่งตรงข้ามจะมีร้านขายโลบะดังมากและร้านอาหารอะไรจำไม่ได้แล้ว

ส่วนหลังโรงหนังพิทักษ์สมัยนั้นเป็นร้านค้าอาคารพาณิชย์ที่ขายเครื่องสำอาง รองเท้า เสื้อผ้านักเรียนโดยเฉพาะรอบวงเวียนน้ำพุ จะมีร้านค้ารายรอบและขายดีมาก

คนเฒ่าคนแก่ในยุคนั้นจะมีนั่งตรงเก้าอี้ที่ตั้งรอบวงเวียนน้ำพุเพื่อตากลมและดูน้ำพุที่พุงสูงขึ้น บ่อยครั้งฝอยน้ำจะกระจายไปรอบบริเวณ

ถนนเยาวราชเป็นย่านการค้าอีกแห่งหนึ่ง ที่สมัยก่อนจะเป็นร้านขายพวกเครื่องเขียน เครื่องไฟฟ้า และมีร้านขายกาแฟ ติ๋มซำดังมากในยุคนั้นเขาเรียกว่าร้านตายาย มีสำนักงานของบริษัททำเหมืองแร่และขายเครื่องไฟฟ้า

ส่วนอีกฝั่งจะเป็นร้านขายพวกเครื่องสุขภัณฑ์และปูน ที่ต่อมาย้ายมาอยู่ตรงวงเวียนหอนาฬิกาในวันนี้ เป็นร้านของญาติฝ่ายพ่อ

ถนนเยาวราชจะมีร้านขายไอศครีมร้านดังชื่อร้านดาวเทียมและต่อมามีร้านขายขนมหวานชื่อร้าน จิ๊บเฮงที่มีสาขาตรงโรงหนังเพิร์ลด้วย

ถนนกระบี่จะเป็นอาคารที่พักอาศัยเสียมากกว่า เพราะการค้าการขายไปไม่ถึง หัวมุมถนนกระบี่ตัดกับถนนเยาวราชจะเป็นร้านซ่อมรถเครื่องในอดีตและด้านหลังร้านจะเป็นร้านขายยาเก่าและไม่เคยปรับปรุงร้าน

โรงเรียนภูเก็ตไทยหัวสมัยก่อนสอนภาษาจีนต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆเพราะจะมีตำรวจมาจับข้อหาฝักใฝ่ลัทธิคอมมิวนิสต์ สมัยนั้นใครเรียนภาษาจีนและสอนภาษาจีนถือว่าเป็นคอมมิวนิสต์และเป็นความผิดพลาดและรอยด่างของภูเก็ตจนในเวลาต่อมาที่คนภูเก็ตพูดจาภาษาจีนได้แต่คนจีนจริงๆฟังไม่ค่อยเข้าใจ

ต่อมาโรงเรียนภูเก็ตไทยหัวยุบเลิกกิจการเอาไปรวมกับโรงเรียนประศาสน์วิทยาที่อยู่ตรงข้ามสนามสุระกุลที่สมัยก่อน เล่าขานกันว่าสนามสุระกุลผีดุ ใครผ่านค่ำๆคืนๆมืดๆจะโดนผีหลอก แต่เดี๋ยวนี้พอผีเห็นคนร้องไห้ร้องห่มจนต้องผูกคอตายเพราะกลัวคนมาแย่งออกเอกสารสิทธิ์ทับหลุมฝังศพ

ตรงกันข้ามกับโรงเรียนภูเก็ตไทยหัวจะมีร้านข้าวต้มดังร้านหนึ่งชื่อร้านแป๊ะย้อย ฝีมือการทำกับข้าวสมัยก่อนถือว่าสุดยอด ข้าวต้มเดือดปุดๆ ผัดใบปออร่อย แต่ระยะหลังๆผมไม่ได้แวะเข้าไปนั่งทานเพราะหาที่จอดรถไม่ได้

ตรงถนนกระบี่จะมีร้านทำขนมปังร้านดังชื่อร้านขนมปังกิตติ เมื่อก่อนตอนเย็นๆจะมีการทำขนมปังหัวกระโหลกมีสามปอนด์ติดกัน ผมมักจะแวะมาซื้อเพื่อกลับไปกินที่บ้านและบ่อยครั้งพอขนมปังทำหลายวันเขาจะไปหั่นแล้วทอดใส่น้ำตาลใส่ถุงออกมาขายอีกรอบอันเป็นขนมโปรดของผม

ถนนดีบุกสมัยนั้น จะไม่มีอะไรนอกจากโรงพยาบาลมิชชั่นแล้วยังมีปั้มน้ำมันเซลล์ที่ตั้งมายาวนานตั้งแต่ผมยังไม่เกิด ตรงกันข้ามจะมีวัดกลางหรือวัดพุทธมงคลนิมิตรที่ตรงข้ามโรงพยาบาลมิชชั่นจะมีร้านขายกาแฟและร้านขายขนมจีน ข้างๆจะมีบ่อน้ำวัดกลางและเป็นบ่อน้ำที่จะมีรถบรรทุกน้ำดูดเอาไปขายตามบ้าน ที่บ้านของผมซื้อน้ำนี้มาดื่มตั้งแต่สมัยผมเป็นเด็กๆ

เลยจากวัดกลางไปจะเป็นร้านตีเหล็กที่มีแถวน้ำอีกแห่ง

วันนี้ขออนุญาตเล่าประวัติศาสตร์เมืองเก่าของภูเก็ตสักวันเพราะวันก่อน ผมเห็นเขาเล่าแล้วตะขิดตะขวงใจยังไงไม่รู้ แต่ไม่อยากจะแสดงตัวอะไรมากมายนักนอกจากเดินตามและเดินขำไปบ้างในบางเวลา กระทั่งการผัดหมี่ฮกเกี้ยนและข้าวหมกที่น่าจะไม่ใช่ของเก่าและของดั้งเดิมเสียทีเดียว

ขออนุญาตเณรน้อยขึ้นนั่งธรรมาสน์บ่นเรื่องเก่าๆของย่านที่ผมเกิดมั่ง