จากสำนึกสู่ปากกา » ความคึกคักของหวย

ความคึกคักของหวย

4 สิงหาคม 2017
120   0

 

 

ผมผ่านไปตรงไหน เห็นแต่แผงขายหวยรัฐหรือล็อตเตอรี่

ตามร้านขายอาหารก็มีแผงล็อตเตอรี่ติดเอาไว้ให้ลูกค้าได้เลือกซื้อหา

ตามร้านขายกาแฟก็มีล็อตเตอรี่ติดเอาไว้ให้ลูกค้าแสวงหา

แม้กระทั่งตามตลาดสด ตลาดนัดจะต้องมีหวยรัฐไปตั้งแผงขายหรือไปเดินเร่ขาย

วันนี้คนที่เดินขายแทบจะเดินชนกันตาย

พอมีใครสักคนตัดสินใจเลือกซื้อและตัดสินใจควักตังค์จ่าย จะมีคนอีกหลายคนพยายามจะเอาเลขชุดออกมาเสนอขายในราคาเท่านั้นและเท่านี้ซึ่งล้วนแล้วแต่

ขายเกินราคาทั้งสิ้น

ระยะหลังมีเลขออกทางภาคอิสานเสียจำนวนมาก โดยเฉพาะคนที่ถูกรางวัลที่หนึ่ง มีการออกข่าวว่าจังหวัดนั้นและจังหวัดนี้ทางอิสานจะได้รางวัลที่หนึ่ง

ทำให้หวยรัฐในหลายภาคโดยเฉพาะกรุงเทพเกิดอาการ

ขายไม่ออก

เมื่อหวยรัฐเกิดอาการขายไม่ออกสิ่งที่ตามมาก็คือ

ถึงเวลาออกหวยรัฐ คนขายจำใจและจำเป็นที่จะต้องยอมขายตัดราคาเหลือคู่ละ 75 บาท จากปกติที่ขายคู่ละ 80 บาทและถึงขั้นเลขชุดยอมฉีกขายในราคาใบแต่ขอราคาคู่ละ 100 บาทบ้าง 120 บาทบ้าง

ถามว่าทำไมหวยราคาแพง

คนขายหวยมักจะบอกว่าจะต้องสั่งจากเอเย่นต์ในกรุงเทพ

ไหนใครบอกว่าจะไม่มีการรวมเลขชุดขาย

พอมีคนถูกรางวัลเลขชุดถึงร้อยแปดสิบล้านบาทแถมคนซื้อ ซื้อจากแถวกองสลากนั่นแหละ

เกิดคำถามและเกิดการออกมาขู่กันว่าจะถอนการเป็นเอเย่นต์จะมีการสอบสวนกันว่า รวบรวมเลขชุดออกมาได้อย่างไรและใครคือคนที่รวบรวมเลขชุด

กลายเป็นข้อกังขาของคนทั่วไปว่า หากไม่มีการรวมจากภายในเอง ใครหรือจะได้เลขชุดออกมาปานนั้นและได้มากมายขนาดนั้น

เลขชุดขนาดนั้นจะต้องขายอย่างน้อยที่สุดคู่ละ 150 บาทไม่ใช่คู่ละ 80 บาท

เพราะอัตราการรวบรวมสูงและจะต้องกระบวนการต่างๆมากมาย

วันนี้คนค้ารายย่อยกำลังลำบาก

คนที่ออกเดินเร่ขายที่มาจากจังหวัดเลยก็เริ่มประสบภาวะลำบากเพราะขายคู่ละ 90 บาทไม่มีใครซื้อเลยต้องตามตื้อ

เดินเจอหน้าใครเป็นต้องเปิดแผงตื้อให้ช่วยซื้อเพื่อขอค่ารถกลับไปบ้าน

ผมไปทางไหนในวันนี้จะเจอแต่คนที่

เดินสะพายแผงขายล็อตเตอรี่กันเป็นแถว

ผมเป็นคนหนึ่งที่มักจะช่วยอุดหนุน โดยเฉพาะคนพิการที่เดินขาย

บางคนพิการเดินขายสมถะ มักน้อย ไม่โลภ พอเจอหน้าผม ผมจะถามว่า ขายดีไหม เขามักจะส่ายหน้า ผมถามไปว่าอยากจะขายผมสักกี่ใบ ดึงออกมา เดี๋ยวอุดหนุนให้

ผมชอบช่วยคนพิการ ผมชอบช่วยเด็ก ผมชอบช่วยคนชรา

เพราะในสมัยผมเป็นเด็ก เคยเอามะนาวและฝรั่งจากที่บ้านออกมาเดินขายตามบ้านก็มีคนช่วยอุดหนุนผม ไม่ได้อยากจะกินหรือพิศวาทอะไร แต่ที่อุดหนุนผมเพราะเห็นว่าผมทำมาหากิน รู้จักหาเงินแต่เด็กๆ

เมื่อมาถึงวันนี้ วันที่ผมมีงานทำ มีเงินเดือนใช้ ผมพยายามจะตอบแทนคืนไปสู่คนเหล่านี้

บางคนขายผัก ผมอุดหนุนทั้งที่ไม่รู้จะเอาไปผัดอย่างไร และบ่อยครั้งผมมักจะให้ยามไปบ้าง แม่บ้านทำความสะอาดไปบ้างเพื่อให้เขาไปทำกิน เลี้ยงครอบครัวของเขา

ช่วยกันน่ะครับ เห็นคนพิการเดินขายล็อตเตอรี่ เห็นคนตาบอดเดินขายล็อตเตอรี่ ช่วยอุดหนุนกันน้ะครับ

แต่วันนี้น่าแปลกใจอย่างมาก ไม่ค่อยจะมีคนพิการ คนตาบอดออกมาขายล็อตเตอรี่กันสักเท่าไหร่และแทบจะเรียกว่า ผมไปทางไหนเจอน้อยมาก

แต่เหตุใดทุกครั้งที่มีการเรียกร้อง คนตาบอดจะออกมาเรียกร้องโควต้าล็อตเตอรี่มากที่สุดทั้งที่สมัยก่อนจะเห็นคนตาบอดนั่งขายกันเป็นทิวแถวแต่วันนี้ไม่รู้คนตาบอดคนพิการไปนั่งขายตรงไหน

น่าจะเป็นประการสำคัญของการรวมชุดเอาออกมาขายในทำนองนั้น

และผมยังยืนยันเลยว่า รวมชุดไม่ได้ขายราคาคู่ละ 80 บาทแต่ขายชุดละ 5 คู่ราคา 500 บาทขาดตัวต่อไม่ได้เพราะคนขายบอกว่ารับมาจากกรุงเทพชุดละ 450 บาท ขอค่าใช้จ่ายสักชุดละ 50 บาท

เพราะขายหวยเกินราคาและเพราะว่า คนส่วนใหญ่จะถูกในภาคอิสานมากกว่าภาคอื่น เลยทำให้วันนี้

ล็อตเตอรี่หลายแห่ง

เหลือบานตะเกียง