จากสำนึกสู่ปากกา » โรงฆ่าสัตว์ร้าง

โรงฆ่าสัตว์ร้าง

1 กรกฎาคม 2017
590   0

 

ทุกครั้งที่ติดไฟแดงตรงสี่แยกโรงฆ่าสัตว์เก่า ผมมองเข้าไปภายในบริเวณศูนย์การค้าที่สร้างมาจากโรงฆ่าสัตว์เก่าแล้วผมอดสะท้อนใจไม่ไหว

วันหนึ่ง ตรงบริเวณนี้คือแถบบ้านนอก หรือชานเมือง ที่ผู้คนไม่ค่อยจะนิยมออกมา เป็นสถานที่ชาวบ้านจะเอาสัตว์มาฆ่าและชำแหละเพื่อส่งขายในท้องตลาดสด ในยุคนั้นคือตลาดบ่านซ้านและตลาดเกษตรบางเหนียว และอาจจะมีตามเขียงอื่นบ้างก็คงจะไม่มากมายนัก

วันดีคืนดี เขาก็เลิกกิจการโรงฆ่าสัตว์ จนถึงวันนี้ผมเองยังไม่รู้เลยว่า เขาย้ายไปตรงไหนและย้ายไปที่ใด

กิจการโรงฆ่าสัตว์ในครั้งกระนั้นก็เริ่มพัฒนากลายเป็นย่านการค้าขึ้น

โดยมีเป้าหมายคือมีตลาดสดและอาคารพาณิชย์ ดูเหมือนว่าจะมีที่สำหรับสร้างโรงแรมด้วยซ้ำ

หากในยุคสมัยนั้นถือว่า ทันสมัยที่สุดก็ว่าได้

ทุกครั้งที่ผมขับรถผ่านโรงฆ่าสัตว์ ผมมักจะจอดรถในปั้มน้ำมันเอสโซ่ข้างๆหลังการเติมน้ำมันและบอกกับพนักงานว่า ขอเดินไปชมตรงนี้สักนิด

มันช่างเป็นความสุขใจเหลือเกินที่จะเห็นศูนย์การค้าและตลาดสดเกิดขึ้น

แต่แล้วจู่ๆ อาคารพาณิชย์ที่สร้างขึ้นมา และมีคนเข้ามาจับจองมากมายแทบจะเรียกว่าเต็มพิกัดแล้ว กลับเริ่มมีคนทยอยออกและการก่อสร้างตลาดสดก็ยุติการก่อสร้างอย่างทิ้งเชิง

ทิ้งร้างไว้แบบนั้น

ผมเคยขับรถเข้าไปจอดในบริเวณตลาดสดตรงนั้นเพื่อเดินเข้าไปดู เขียงสร้างขึ้นมาพร้อมที่จะเปิดใช้งานแล้วด้วยซ้ำ

แต่ผมไม่ทราบว่า เกิดอะไรระหว่างคนได้รับสัมปทานกับเจ้าของสัมปทานที่ดินจึงเกิดการทิ้งร้างคาราคาซังเอาไว้

นับจากวันนั้นยันวันนี้ประเมินแล้วน่าจะถึงยี่สิบปีแล้ว

ถามว่าวันเวลาผ่านไปเนิ่นนานแล้ว

เหตุใดเทศบาลนครภูเก็ตกับผู้รับสัมปทานไป ไม่ยอมหันหน้าเข้ามาเจรจาและเข้ามาพูดคุยกันว่า

ทำผิดเงื่อนไขสัญญากันตรงไหนบ้าง

และหากจะต้องแก้ไขในทางปฏิบัติจะต้องแก้ไขอย่างไรบ้าง

ถ้าหากว่า เทศบาลนครภูเก็ตไม่สามารถบริหารจัดการพื้นที่ตรงนี้ก็น่าที่จะต้องยกให้กับ

ราชพัสดุจังหวัดภูเก็ตเจ้าหน้าที่ของกรมธนารักษ์

เข้ามารับช่วงและดูแล

กำหนดทิศทางไปเลยว่า

ที่ดินผืนนี้จะก้าวเดินไปในทิศทางใดและก้าวเดินไปในแบบไหน

ไม่ใช่ปล่อยทิ้งร้างไว้ประจานอย่างที่เราท่านทั้งหลายเห็น

ผมขับรถเข้าไปตอนกลางคืน มันมืดจนน่ากลัว

น่ากลัวว่าจะเกิดอาชญากรรมในสารพัดเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น

การค้าและการเสพยาเสพติดรวมไปถึงการเป็นจุดนัดพบในการส่งมอบยาเสพติด

การเข้ามาพลอดรักและการเข้ามาปล้นและจี้เอาทรัพย์สินจากคนที่เข้ามาพลอดรัก

และหากมีการตกลงกันได้ อาคารตรงนี้น่าจะเอามาปรับปรุงและใช้งานได้

ยามที่ปล่อยทิ้งร้างหากเอามาปล่อยให้คนอื่นเช่าเดือนละห้าพันบาทยังดีกว่าปล่อยให้อาคารทรุดโทรมและพังไปทีละอย่างสองอย่าง

ผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ตก็ช่างประไร

คนแล้วคนเล่าที่เข้ามานั่งทำงานในเมืองภูเก็ต ไม่เคยเอะใจ ไม่เคยเฉลียวใจกันเลยหรือว่า ศูนย์การค้านี้ร้างเพราะเหตุใด และไม่เคยเรื่องมาสอบถามข้อเท็จจริงเลยหรือ

หรือว่าวันๆคิดแต่จะทำรถไฟฟ้ารางเบากันจนกระทั่งลืมมองว่าจะพัฒนาและเอาตึกร้างมาใช้งานกันอย่างไรเพื่ออย่างน้อยที่สุด อย่าให้มันเสียประโยชน์ของแผ่นดิน

ผมก็ไม่ค่อยจะกล้ามั่นใจว่า ผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ตคนปัจจุบัน จะมีเวลาหยิบยกเรื่องราวของศูนย์การค้าตรงโรงฆ่าสัตว์ดั้งเดิมขึ้นมาคิดและขึ้นมาถกกันหรือไม่

ในฐานะที่มาจากอดีตรองอธิบดีกรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น

มูลค่าเพิ่มของที่ดินตรงนั้นน่าจะทำรายได้ให้กับรัฐมากมายก่ายกองจากวันที่ปล่อยทิ้งร้างจนกระทั่งถึงวันนี้

จะมานั่งถือทิฐิ เอาชนะคะคานบนความเสียหายของผลประโยชน์ของแผ่นดินกันทำไม

และเช่นเดียวกัน หากทุกฝ่ายหันหน้าเข้ามาคุยกัน ถกกัน หาข้อยุติกัน การค้าการขายและความเจริญจะได้เกิดขึ้นกับย่านบริเวณนี้

อย่างน้อยที่สุดที่จอดรถภายในบริเวณของศูนย์การค้าตรงนี้น่าจะเพียงพอต่อการ

บรรเทาปัญหาขาดแคลนสถานที่จอดรถไปบ้างไม่มากก็น้อย

ผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ตอ่านแล้วยังครับ เมินหรือเปล่าเรื่องนี้ ผมไม่อยากจะคาดหวังอะไรเลยจริงๆ