จากสำนึกสู่ปากกา » ความเงียบที่มาเยือน

ความเงียบที่มาเยือน

28 มิถุนายน 2017
534   0

สมัยก่อน ตรงบริเวณที่ตั้งตลาดสดเกษตรและห้างสรรพสินค้าโรบินสันคือบริเวณที่เรียกว่าป่าดงมะพร้าว ในบริเวณด้านหลังนี้เขาเรียกว่าหาดแสนสุข และเป็นหาดทรายที่สวยที่สุดในละแวกนี้

ในสมัยนั้นอาคารบ้านเรือนและผู้คนมีน้อยบ้านนัก จนกระทั่งต่อมาป่าดงสวนมะพร้าวถึงยกสร้างขึ้นมาเป็นห้องแถวสี่สิบห้อง เพื่อให้คนที่ต้องย้ายออกจากสถานที่ที่จะต้องทำเหมืองแร่เข้ามา

ชาวบ้านที่ย้ายเข้ามาห้องแถวสี่สิบห้องจึงมีอาชีพประการหนึ่งคือ เป็นลูกจ้างเหมืองแร่ที่อยู่แถบนี้และบ้านของผมก็อยู่ตรงริมถนนภูเก็ตอันเป็นถนนสายหลักสายหนึ่งในสมัยนั้น

การทำเหมืองแร่จะด้วยวิธีการหรือกระบวนใดผมไม่ทราบจนในที่สุด หาดแสนสุขหายจ้อยไปกับตาเพราะการขุดแร่ที่ออกไปจนมีคดีความต่างๆและผลพิพากษาฏีกาออกมาเสร็จเรียบร้อยไปแล้ว

หลังจากนั้นความเจริญเข้ามาเยือนบริเวณนี้ มีการสร้างศูนย์การค้าโอเซี่ยนขึ้นมา มีการแลกที่ดินกันระหว่างเอกชนกับรัฐด้วยการย้ายตลาดสดจากริมถนนภูเก็ตเข้ามาข้างในด้วยการแลกที่ดินกัน เพื่อเอาที่ดินของตลาดสดตรงนั้นมาทำถนนเพื่อสร้างความเจริญ

เวทีมวยภูเก็ตที่ย้ายมาจากหลังตลาดสดบ่านซ้านก็ถูกรื้อย้ายไปอยู่สะพานหิน และเอาบริเวณที่สร้างเวทีมวยมาสร้างห้างสรรพสินค้าโอเซี่ยนที่ต่อมาควบรวมเข้ากับโรบินสันจนกระทั่งมีชื่อโอเซี่ยน-โรบินสันและวันนี้เหลือแค่โรบินสันเพียงอย่างใด

ศูนย์การค้าเริ่มขยับตัวเพราะมีโรงแรมระดับห้าดาวขึ้นในบริเวณเนื้อที่ตรงนั้น จากดงมะพร้าวในอดีตมีโรงหนัง มีอาคารพาณิชย์เรียงรายกันเต็มและกลายเป็นมาย่านการค้าที่เจริญสูงสุดในยุคสมัยนั้น ราคาอาคารพาณิชย์หลังหนึ่งขยับเป็นหลายล้านบาท ให้เซ็นต์สัญญากันสามสิบปี

คล้อยหลังไปหลายสิบปีของความเจริญ ในที่สุดความเจริญก็ย้ายหนีจากบริเวณนี้ไปยังบริเวณถนนบายพาสที่สร้างใหม่กลายเป็นย่านการค้าหลักของเมืองภูเก็ต

เมื่อวันก่อน ผมค่อยๆเดินไปรายรอบบริเวณนี้

ร้านค้าต่างๆเริ่มทยอยเลิกกิจการหลังครบสัญญาเพราะเจ้าของใหม่ที่เข้ามาซื้อไม่ยอมต่อสัญญาเข้าใจว่าคงจะมีแผนในการสร้างย่านการค้าขึ้นมาเพราะมีโรงแรมระดับห้าดาวที่ลงทุนเงินมาเกือบพันล้านบาทแล้ว

ในขณะเดียวกัน ธนาคารพาณิชย์ของต่างชาติที่เคยขยายกิจการเข้ามาเปิดสาขาตรงบริเวณนี้เริ่มตระหนักว่า การค้าการขายเริ่มฝืดเคืองและเปลี่ยนทิศทาง ก็ยุบสาขานี้ไปเพื่อลดค่าใช้จ่ายลงไป เช่นเดียวกันกับร้านขายทองที่มาเปิดกิจการในบริเวณนี้สองหรือสามสาขาก็ทยอยยุบและเลิกไม่ยอมต่อสัญญาไปอีกสองสาขาคาเอาไว้แค่สาขาเดียว

ภัตตาคารอาหารจีนที่สืบทอดตำนานมายาวนานนับแต่ผมยังให้แม่จูงมือเดินไปไหนต่อไหนจนวันนี้แก่ชราไปแล้วเริ่มจะกิจการค้าฝืดเคืองและไม่ยอมต่อสัญญาที่จะเกิดขึ้นใหม่ในอีกไม่นานนัก

อาคารพาณิชย์ที่เคยเจริญรุ่งเรืองในอดีตกลับกลายเป็นทรุดโทรมและรุ่งริ่งในวันนี้

ทุกเช้าของตลาดเกษตรจากเมื่อก่อนมีชาวบ้านเอาปลา เอากุ้ง เอาผักมานั่งขายวันนี้ริมทางเดินเริ่มคับแคบเพราะมีคนมาขายเสื้อผ้าและเริ่มขยายออกมาจนกระทั่งผู้คนไม่มีทางจะเดินสวนกันแล้วและสัญญานอันตรายของการจะเจ๊งอีกรอบจะตามมาเพราะแม่ค้าเห็นแก่ตัวที่ไม่เว้นทางเดินเอาไว้

ร้านอาหารใหญ่ๆ กิจการร้านค้ากระทั่งร้านสะดวกซื้อยังเลิกกิจการเพราะขายไม่ออก

ร้านขายเสื้อผ้าก็ทยอยปิดกิจการไป

ไม่เว้นกระทั่งอาบอบนวดที่ฝังตัวในบริเวณนี้และไนท์คลับก็พลอยปิดตัวเองไป

หมาขี้เรื้อนที่เดินแกว่งหนังไร้ขนและหางมีแต่โนนเนื้อไร้ขนเพราะขี้เรื้อนกิน นอนหน้าอาคารพาณิชย์ร้างแห่งหนึ่ง เกาเห็บแล้วก้มมองและหันมามองรายรอบตัวเองด้วยสายตาที่เนือยๆและหนังที่เหี่ยวย่นตามวัยวารของชีวิต

เราไม่สร้างจุดขายอะไรให้เกิดขึ้นกับสังคมและชุมชนในพื้นที่ตรงนี้เลย

บางคืนโรงแรมในละแวกนี้มีคนเข้าพักห้องหรือสองห้อง

มันเกิดอะไรขึ้น

ร้านค้าอาคารพาณิชย์ที่เคยเช่าจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กลายเป็นโกดังเก็บสินค้าเพราะร้านค้าเหี่ยวเฉาเลิกร้างราไปกระทั่งร้านค้าตามชั้นล่างและชั้นต่างๆของโรงแรมในละแวกนี้ถึงคราวที่เรียกว่า

ขาขึ้น

แต่เป็นขาขี้นก่ายหน้าผาก

ร้านค้าในละแวกนี้จึงเขียนภาษาจีน บริหารโดยคนจีนเพื่อขายให้คนจีนที่มากับกรุ๊ปทัวร์เท่านั้นส่วน อันอื่นแทนจะเรียกว่าหาคนมาซื้อไม่ได้

ผมนั่งมองคนที่เข้าไปตามร้านค้า

ผมนั่งมองถนนที่ค่อนข้างจะเงียบเหงาว่างเปล่าในยามเช้าและยามค่ำ

มันเกิดอะไรขึ้นและจะมีใครคิดย้อนกลับมาพัฒนาตรงบริเวณนี้หรือไม่

ยิ่งกลางค่ำกลางคืนในบริเวณก่อนถึงวงเวียนม้าน้ำ เหมาะแก่หนุ่มสาววัยกลัดมันจอดรถพลอดรักและล้วงคลำกันมากกว่าเป็นย่านการค้าแล้ว มันเกิดอะไรขึ้น