จากสำนึกสู่ปากกา » ดำเนินสะดวก

ดำเนินสะดวก

27 มิถุนายน 2017
363   0

 

ผมแวะเข้าไปแนะนำการบริหารจัดการชุมชนเพื่อให้เกิดเป็นท่องเที่ยวชุมชนในเขตอำเภอดำเนินสะดวก ราชบุรี โดยเข้าไปในฝั่งตรงกันข้ามกับทางเข้าตลาดน้ำดำเนินสะดวก และวิ่งเข้าไปตามคลองต่างๆจนกระทั่งถึงคลองหลักหก

ได้เข้าไปดูการทำร่องสวนของชาวบ้านแล้วเกิดความประทับใจ

ชาวบ้านวันนี้ไม่ใช้เรือที่เป็นไม้หรือไฟเบอร์ ตรงกันข้ามกลับไปซื้อเรือสแตนเลสเพื่อเอามาใช้ในการล่องเรือในร่องสวน

ร่องสวนที่ขุดนั้นจะมีความลึกไม่เกิน 70 เซ็นติเมตรหรืออย่างเก่งอาจจะแค่หนึ่งเมตร จากนั้นยกร่องของดินขึ้นมาและปลูกต้นไม้สารพัด ไม่ว่าจะเป็นต้นมะม่วง ต้นส้มเขียวหวาน ต้นมะนาวหรือกระทั่งมะพร้าวอ่อน

น้ำที่เต็มท้องร่องตลอดเวลา จะมีเรือสแตนเลสที่มีเครื่องสูบน้ำอยู่ด้านหลัง เจ้าของสวนจะนั่งตรงกลางลำหรือท้ายลำหรือหน้าลำ คอยใช้ไม้ไผ่หรือไม้ค้ำถ่อไปเรื่อยๆ เพื่อรดน้ำต้นไม้ หรือเพื่อเข้าไปเก็บผลไม้ที่ปลูกตามท้องร่องสวน

มะม่วงในวันนี้ที่เขาปลูกลูกละเกือบสองกิโลกรัมทั้งหวาน ทั้งมัน และเขาจะต้องห่อเอาไว้ เหตุที่ห่อเพราะไม่ให้แมลงวันทองเจาะเข้าไปไข่และทำรังข้างในเพราะหากเจาะเมื่อไหร่ มะม่วงจะหล่นตุ๊บลงมาตามพื้นดินและนานเข้าจะกลายเป็นปุ๋ยหรือลูกไหนแก่จัดก็จะงอกรากแตกต้นกันต่อไป

ผมเกิดไอเดีย คุยกับเขาว่า น่าจะคุยกับบรรดาชาวสวนทั้งหลายในละแวกนี้

สร้างท้องร่องปลูกต้นไม้ให้ติดกัน

สวนนี้ปลูกมะม่วง

สวนนั้นปลูกมะนาว

สวนโน้นปลูกส้มเขียวหวาน

และอีกสวนปลูกมะพร้าวอ่อน

จากนั้นจะเส้นทางการท่องเที่ยวเพื่อเสพสุขกับผลไม้ที่ปลูกในท้องร่องด้วยราคาค่างวดแพ็คเก็จละเท่าไหร่

โดยมีจักรยานให้เขาถีบจากปากทางหรือจากจุดศูนย์กลางเข้ามายังสวนเพื่อที่จะลงเรือสแตนเลส โดยจะมีชาวสวนที่พอจะค้ำถ่อได้พาล่องลงไป

แต่ละคนสามารถเก็บมะม่วงหรือส้มเขียวหวานได้ในระหว่างที่เรือพายไป

เรือสแตนเลสมีความเบาสูงแต่พร้อมจะพลิกคว่ำหรือจมได้ตลอดเวลาหากเรานั่งไม่เป็นธรรมชาติและเอียงตัวเองมากจนเกินไป

ออกจากการล่องเรือชมสวนก็เข้าแวะไปยังสวนสมุนไพรเพื่อดูพืชผักสมุนไพรที่ทำการปลูก

วิจัยและสกัดออกมาเป็นตัวยาสมุนไพรต่างๆไม่ว่าจะเป็นยาธาตุ หรือยาน้ำนวดหรือยาอะไรก็ตามแต่

ถ้าเป็นในต่างประเทศเขาจะมีร้านค้าคอมมูนิตี้เพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทนี้ แต่บ้านเราก่อนหน้านั้นมีร้านค้าโอท็อป พอเปลี่ยนรัฐบาลอาคารโอท็อปปล่อยทิ้งร้างมาสร้างบูธขายของประชารัฐอีกแล้ว

เราไม่เดินตามแนวทางที่ผ่านมาทำให้คนทำการเกษตรและทำการค้าในท้องถิ่นเกิดความสับสน

ผมเกิดไอเดียว่า อาจจะมีคนในกรุงเทพฯที่ชั่วชีวิตไม่เคยปั่นจักรยานและปั่นไม่เป็น น่าจะมีจักรยานแบบสามล้อคือล้อหน้าใหญ่สักนิดส่วนล้อหลังสองล้อเล็กลงมาอีกหน่อย ข้างหลังมีตะแกรงใส่ของให้เขาซื้อกลับบ้านในระหว่างเส้นทาง

ไม่ว่าจะเป็นต้นสมุนไพรที่เพาะขายใส่ในถุงดำ หรือต้นมะม่วง มะนาวหรือส้มเขียวหวาน

ตามท้องไร่ท้องนาและเรือกสวนมีของดีอะไรซุกซ่อนไว้ข้างในอีกเยอะ ถ้าวันนี้เราไม่จริงจังในการส่งเสริมให้เขาเร่งรัดในการพัฒนาเพื่อขยายการท่องเที่ยวชุมชนออกไปเป็นรายได้เสริมให้กับเขา

ประเทศไทยของเราจะไม่น่าอยู่ในอนาคต

บ้านนอกชุมชนชนบทเป็นชุมชนที่มีพี่มีน้องมีพรรคมีพวกและมีเพื่อนบ้านคอยสอดส่องช่วยกันดูแลกันและกัน

ผมบันทึกความทรงจำทั้งหมดจากที่เห็น นำมาถ่ายทอดเป็นตัวหนังสือให้ทุกคนอ่าน

บ้านเมืองภูเก็ตยังมีของดีซุกซ่อนไว้ไม่ว่าจะเป็นกมลา ไม่ว่าจะเป็นป่าคลอก ไม่ว่าจะเป็นแถวย่านเชิงทะเล เพียงแต่ว่าเราไม่ขุดออกมาพัฒนาและขัดเกลาเพราะ

สมองของผู้บริหารท้องถิ่นพอได้งบมา วันๆคิดแต่จะพาไปเที่ยวโดยใช้คำว่าศึกษาดูงานควบรวมกันไป ชาวบ้านก็ชอบไปกินไปเที่ยวไปนอนฟรีแต่กลับมาลำบากยากจนไปอีกนาน

ผมนั่งคุยกับชาวบ้านว่า ผมคิดต่างจากคนอื่น ผมมองต่างจากคนอื่น ผมเคยถามว่าทำไมชาวเกษตรกรในแคนาดา หรือไอร์แลนด์อยู่ได้อย่างสุขสบาย

ทำไมเกษตรกรบ้านเราถึงอยู่ไม่ได้ เพราะอะไร

วันนี้ผมจึงทุ่มเทเวลาให้กับการแนะนำและร่วมพัฒนากับการท่องเที่ยวชุมชน

อย่างน้อยที่สุดวันหนึ่งหากเขาประสบความสำเร็จ

เขาอาจจะคิดได้ว่า แนวคิดของผมในการเสริมสร้างให้เขากลับมาหวนคิดและพัฒนาจนถึงวันสำเร็จ